Jeszcze tylko raz

Opis fabuły i świata: Weronika jest "trudnym dzieckiem". Właśnie kończy siedemnaście lat i jedyne o czym marzy to wynieść się z rodzinnego domu i zamieszkać na drugim końcu kraju, z dala od problemów, kłopotów i całego otoczenia. Problem w tym, że  dziewczyna tak naprawdę stara się uciec od dawnej miłości, która powoli do niej wraca.

Marek to typowy punk. Para rozstała się parę miesięcy wcześniej, gdy rodzice dziewczyny zabronili jej kontaktować się z kimś, kto według nich sprowadza ją na złą drogę. Weronika szybko jednak zaczęła odczuwać brak kogoś kto może ideałem nie był, ale z pewnością otaczał ją opieką i miłością.

Zobaczymy, jak historia się potoczy, chwilowo zaklepuję sobie opcję wprowadzania poprawek fabularnych :)

***

Tak bardzo bym chciała, aby przestało już padać. Promienie słońca działają na mnie kojąco i sprawiają, że po prostu chcę żyć. Może nie koniecznie tutaj, w tym miejscu, z którym nie wiążę najlepszych wspomnień, ale po prostu, tak dla siebie samej żyć i nie martwić się niczym. Gdyby tylko było to takie proste.

Tak, wiem że jestem strasznie pokręcona. Ludzie mają o wiele gorzej, a jakoś wszystko znoszą, a ja? Pokłóciłam się z całą rodziną o to, że musiałam rozstać się z chłopakiem do którego cos czułam, a który omija mnie teraz szerokim łukiem. Nie mam do kogo gęby otworzyć i tylko siedzę w swoim pokoju i odliczam dni do urodzin. Za zdobytą kasę mam zamiar wyjechać i wzorem nastolatek z lat osiemdziesiątych udać się w wielka podróż.... No dobrze, nie przesadzajmy, to nie Ameryka.

Ech, gdyby chociaż Marek się do mnie odezwał, powiedział cokolwiek, nie wiem, że jestem wredną szmatą, głupią dziwką, albo jak kiedyś jego całym światem. Nie odezwie się, wiem o tym. Potraktowałam go jak śmiecia i teraz mam za swoje.